serce miłość miś misiek serduszka prezent misie misio miłosne misiaczek serduszko serca miśki misiaczki
dla telefonu Siemens
Kod: AN3198459NUV
Aby otrzymać kolorowe animacje - wyślij sms o treści AN3198459NUV pod numer 7428
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:AN3198459NUV na numer 7428
Cena SMSa wynosi 4 pln (4.88 pln z VAT).
Usługa kolorowe animacje dostępna na telefony Siemens: U15, ST60, SP65, SL75, SL65, SK65, SF65, S75, S65, ME75, M75, M65, CXV70, CXT70, CXT65, CX75, CX70, CX65, CT65, CL75, CFX65, CF75, CF110, C75, C65, C110, AL21,
Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl | Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP.
Wierszyk...
Umarłych cieniom i w gwiezdne kurhany, składam tę urnę przetlonych pamiątek, jakoby ciała umarłych dzieciątek. Bo duch mój z ziemskiej jasności wygnany wstecz się ogląda na rodzinne łany i nim go śnieżne pochłoną zamieci do chat się tuli, gdzie łuczyna świeci. W umarłych święto, w jęki niepowrotne, serce się moje nie czuje samotne. Ach, pamiętam knieje, szumiące dokoła, świegot ptastwa, ryk zwierza i dymiące sioła - wonie traw pokoszonych i białe bociany, lecące gdzieś aż z Indiów na mój dach żerdziany. Dziś - pół świata zbłądziwszy na smętnym błąkaniu - Tobie, coś moją młodość widziała w zaraniu - Lipo cmentarna! Xieni pszczół i roju duszyczek, co już doznały wiecznego spokoju - pod cieniem Twoim, pod Twoją obroną chciałbym złożyć mą duszę, jak falę znużoną i lśnić w Twoich konarach zbłękitnionym niebem - a męką moją, jak czarnym podzielić się chlebem z oną Królową, co była duchów żywicielka - a za Chrystusem zeszła w otchłań... I teraz Cień jej błąka się w wichrowe noce, a w oczach wypalonych szrężoga migoce i jasność wielka. Chciałbym pługiem rozorać krwawe sarkofagi i z płomieniem - w królewski zejść grób - i w krysztalny grać dzwon - i wziąć na ramiona i nieść Bogu, aż oczy odemknie przelśniona i zorzami rozbłyśnie jej trup - i pokłonią się króle i myrrhę przyniosą jej magi i przyjdzie Oblubieniec - ze zbóż jasnych da wieniec - a śmierć, jak suchy liść odtrąci z Jej łona - i wstanie zbłękitniona i będzie ku nam iść. Lecz za winy własne lub mojego rodu na niwach spustoszonych umierając z głodu, u źródeł jadem strutych konając z pragnienia, to się spalam w pożarach, to marznę wśród cienia - w rozpękłych górach lawy księżyca martwego. Idzie wiejskie pacholę przed Maryi ołtarze - niech Cię, moja dziecino, pychą Bóg nie karze - i niech Cię odtąd Aniołowie strzegą. --